Stadsfilosoof Bahorie: ‘Delftenaren zijn op zoek naar vertrouwen’

Als Stadsfilosoof van Delft wil Hubertus Bahorie (48) een bijdrage leveren in het oplossen van problemen op allerlei niveaus. “Niet oordelen maar onderzoeken, dan komen de antwoorden vaak vanzelf.”

Veel vragen stellen, Bahorie deed dat al van jongs af aan. “Het zat er vroeg in, ja. Op 12-jarige leeftijd zei ik eens: als je door de ogen van een ander schouwt, dan raak je met de nieuwe waarheid vertrouwt.” De mavo waar hij op terechtkwam voelde in eerste instantie als een vreemde, vijandige omgeving. “Ik was geen vechter, wel een prater. Daarmee was ik een uitzondering en trok ik problemen naar me toe. Eenmaal op een vechtsport werden het praten en ook de conflicten minder. Maar het gevoel bleef dat ik moest oppassen niet vanachter aangevallen te worden. Dat wilde ik niet meer, met een alert wantrouwen in het leven te moeten staan.”

Houding en werkelijkheid

De oude Chinese vechtkunst Tai Chi bracht Bahorie verandering én inzicht. “De manier waarop je beweegt – of anders gezegd: hoe je houding is – bepaalt hoe de werkelijkheid zich aan je voordoet. En als je weet hoe dat mechanisme bij jou werkt dan kan je je eigen leven prettiger vormgeven. Die ontdekkingen waren een belangrijke trigger om filosofie te gaan studeren en er later ook les in te geven.”

‘Magie’

Bahorie geeft nog altijd les, nu op het vwo en sinds 2014 is hij tevens de eerste Stadsfilosoof van Delft. Vanuit die rol spreekt hij veel met mensen, over persoonlijke, individuele maar ook bredere, maatschappelijke vraagstukken. “Niet oordelen maar vragen stellen, onderzoeken, dat is wat ik eigenlijk doe. En daarmee iemand uit zijn vaste patronen halen. De antwoorden komen dan vanzelf, soms al op het moment dat iemand de vraag stelt. Dat is de ‘magie’. Ik hoef dus niemand iets wijs te maken.”

Inspiratiebron

Vanaf begin maart houdt Bahorie – zoals hij dat eerder al deed – iedere donderdag spreekuur in Grand Café Verderop bij de VAK. Maar voordat het zover is, laat hij zich onderdompelen in een vijfdaagse stilteretraite bij Frédéric Antonious. Hij leerde de schrijver en mysticus eerder kennen tijdens een negen maanden durende retraite. “Zijn werk inspireert mij enorm. Hij heeft spiritualiteit van alle jassen en truien ontdaan. Bovendien is hij de enige mens die ik ken, die volledig samenvalt met wat hij zegt. Omdat hij er als het ware ‘niet is’, kom je jezelf compleet tegen. Als ik straks terug ben en op een ochtend weerstand voel bij een drukke dag, stel ik me hem voor. Dan realiseer ik me ik dat ik enkel last heb van gewoontes en patronen. Vaak wordt dat een van mijn beste dagen.”

Alles één

In de huidige tijd zijn we meer dan ooit zoekende, merkt ook Bahorie in contact met Delftenaren. “Er is een groot verlangen naar een wereld leven waar je kunt vertrouwen op de ander. Wat we nodig hebben is een gezamenlijke droom, een gedeeld ideaal, waarin het zinvol is om met elkaar te leven. Wat betekent het als we ervan uitgaan dat alles één is? Wat ik jou aandoe, raakt mij dan ook. Hoe moet je dan gaan leven? Dat is wat mij betreft de opgave voor de komende 100 jaar.”

Meer info over het wekelijkse spreekuur op www.stadsfilosoof.nl.

Delftenaar van de week

Ben of ken jij iemand die absoluut deze eervolle titel verdient? Stuur je tip via mail naar de redactie of laat het ons weten via Facebook of Twitter.

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *